450 саны нені айтады
450 — бұл тек ресми түрде тіркелген шағымдар. Нақты жағдайлар одан да көп болуы мүмкін. Дегенмен, мамандар бұл көрсеткішті мектептегі ахуалдың нашарлауы деп емес, балалар мен ата-аналардың проблеманы жария етуге дайын екендігінің белгісі деп қарастырады.
Бұрын буллинг «жай балалық қылық» деп еленбеуші еді. Бүгінде бұл — білім беру сапасына әсер ететін, баланың психикасына зақым келтіретін жүйелі мәселе екенін заң деңгейінде мойындап жатырмыз.
Мектептердің жауабы қандай?
Шағым түсті, бірақ одан кейін не болады? Әр мектепте психолог бар, алайда олардың жүктемесі кейде тым ауыр. Бір психологқа мыңнан астам оқушы келетін жағдайлар да кездеседі. Бұл — буллингтің алдын алу жұмысын тиімді жүргізуге кедергі.
Сонымен қатар, мұғалімдердің өздері де дауылдың ортасында. Көп жағдайда оларға балалар арасындағы қарым-қатынасты бақылауға уақыт та жетпейді, білімі де. Сондықтан білім басқармасының міндеті — тек шағымдарды тіркеп қана қоймай, мектептерге нақты көмек көрсету.
Ата-анаға арналған нақты қадамдар
Егер балаңыз буллингке ұшыраса, алдымен сабыр сақтаңыз. Балаға оның сізге сенуі маңызды. Оқиғаны жазып алыңыз: кім, қашан, не істеді. Содан кейін сынып жетекшісіне немесе мектеп әкімшілігіне жазбаша өтініш беріңіз.
Егер мектеп әрекет етпесе, қалалық білім басқармасына хабарласыңыз. Сонымен қатар, балаңыздың мектептегі өміріне белсенді араласыңыз: мұғалімдермен байланыста болыңыз, балаңызбен күнделікті сөйлесіңіз. Көбінесе буллинг туралы ата-аналар соңғы болып біледі.
Жүйелі өзгеріс қажет
450 шағым — бұл тек бастама. Ең бастысы, мектептерде психологиялық қолдау қызметін нақты жолға қою. Бұл — қосымша мамандар, оқыту бағдарламалары және ата-аналармен жүйелі жұмыс деген сөз.
Балаңыздың қауіпсіздігі — бірінші кезектегі мәселе. Егер мектеп немесе мемлекет бұл мәселені шешуге баяу болса, ата-аналар бірлесіп, өз қауымдастықтарын құрып, мектеп әкімшілігімен диалог орнатуына болады. Үнсіздік — буллингтің ең жақсы одақтасы.
